De Beste Gitaristen Ter Wereld: Deel 2: George Harrison

De Vergeten Gitarist, tenminste; in mijn muziekarchieven was hij ondergesneeuwd door snellere, meer virtuoze gitaristen en zelfs binnen de Beatles vond ik hem zelfs een tijdje niet eens de beste gitarist!
McCartney speelde de vlammende solo in Taxman, John deed de solootjes in Get Back.

Maar, gelukkig al vóór de terechte herwaardering via de mooie film "Living In the Material World" begon ik van gedachten te veranderen.
Dan heb ik het niet uit de goed-ingestudeerde solootjes van de eerste paar platen; de jongen die op z'n kamer Chuck Berry-loopjes ontleedde, maar de meer zelfverzekerde rocker. Hier horen we hem met de swingende backing van Ringo en het vervlochten gitaar-en-baswerk van John en Paul.

De Indiaanse muziekjes op Revolver en Sgt. Peppers waren niet zo aan mij besteed en werden (en zijn nog steeds) vaste skip-tracks. Pas ten tijde van de Witte Dubbelaar dook George weer op in meer Westerse klanken; hij zag inmiddels in dat hij vijftien jaar te laat op de sitar was begonnen en pakte z'n Gibson weer op. En na het Oosterse zoekwerk begon hij z'n twee ervaren vakbroeders te evenaren met twee evergreens op Abbey Road: Here Comes The Sun (gecomponeerd in de achtertuin bij de opgaande zon in gezelschap van maatje Eric Clapton):

En zijn Beatles-hoogtepunt (voor het eerst op single op de A-kant); het magistrale Something en maar weinig gitaristen is het gegeven zo'n mooie solo te spelen!