Onhandig gedoe: de schooltas!

Ik zag er vandaag drie staan in de Kringloopwinkel; schooltassen van stug varkensleer.  Netjes in de omslagklep voorzien van naam en adres, waarschijnlijk allemaal uit hetzelfde gezin uit Driebergen.. Of van een genezen schooltassen-fetisjist, dat kan ook.
En geheel in stijl werkten de slotjes moeizaam en was het leer zo stug als karton!
Voor 7,50 euri had ik er nog bijna één gekocht ook!

Het was één van de Serieuze Zaken die je moest doen voordat je naar de MAVO kon; het aanschaffen van een stevige varkensleren vijfvaks tas. Zomaar een rugzak kon niet; de boeken waren in bruikleen en moesten gekaft worden en mochten alleen vervoerd in zo'n gepantserde tas.
Het ding woog uit zichzelf al drie kilo en zelfs met vier boeken erin was het meteen een enorm gevaarte. Elke avond vóór de fietstocht naar school werd het gevaarte gevuld met de nodige boeken. Altijd belachelijk veel voor de talen; wat bescheidener voor Wiskunde.

En dan die stank! Vooral in de eerste maanden van het jaar was het weer die penetrante lucht van de  nieuwe leren tassen. En het was altijd weer opvallend hoe in de loop van het jaar mijn tas toch langzamerhand vijf tinten donkerder was geworden vergeleken met die van de nieuwe brugklassers. Overigens hadden eerstejaars altijd de volste tassen; in het tweede jaar wist je wel dat je lang niet alle boeken mee hoefde te nemen en de broodtrommel lag thuis geregeld nog op het aanrecht ten faveure van een broodje kroket in de Grote Pauze


Vooral in het eerste jaar was de fietstocht naar school een hele onderneming.
De meeste fietsen hadden van die Bibia-snelbinders die het de eerste twee maanden aardig deden, maar na wat regen en zon ging de rek er al aardig uit en in oktober en november vlogen er al geregeld schooltassen als beige rotsblokken door ons fietspeleton door, waardoor het vooral voor de achterste brugpiepers een opwindende reis naar school kon worden!

Later kochten we daar 'spinnen' voor, die maakten van het vastgespen van je tas op de bagagedrager en gevaarlijke onderneming. Bovendien werden die dingen vaak uit het fietsenhok gejat, zodat je het op de terugweg geregeld weer moest stellen met de oude Bibia's.

Er waren veel ergere dingen (puberteit, algeheel gevoel van onbegrepen zijn, Weltschmerz, enzovoorts), maar met dat gedonder met die tassen werd het er allemaal niet beter op!