De afgelopen weken had ik wat revival-momenten na de mooie documantaire-serie van de VPRO over het beste komische tv-team aller tijden; van Kooten en De Bie. Nu vond ik hun 'kortebaanwerk' al meesterlijk; pal achter het journaal de actualiteiten doornemen met allerlei typetjes, maar ik maakte nu kennis met de langere films De Renner en Stichting Morekop. Niet ''instant grappig'' zoals Drs. Clavan of Neerlandicus E.I. Kipping, maar wel gevoeliger en met meer dramatiek!
Toen schoten me wat films te binnen die op dezelfde leest lijken geschoeid; de bekendste daarvan is; Spinal Tap!
De vorm is hetzelfde; Spinal tap is een "Mockumentary" over de hardrockband Spinal Tap die in de jaren '60 werd opgericht en in de vroege jaren '80 zoekend is naar z'n identiteit nadat bandleiders Nigel Tufnel (gespeeld door Michael McKean) David St. Hubbins (Christopher Guest) na een ruzie ieder zijns weegs gaan. Alle acteurs zijn zich (net als in een documantaire) bewust van de aanwezigheid van de camera en daardoor speelt gêne (van de hoofdrolspeler zelf als er iets misloopt of plaatsvervangende) een grote rol! Een bekend voorbeeld is deze waarbij de band opgepept zich een weg baant naar het podium!
Helaas heeft Rob Reiner hierna geen "Mockumentary" meer gemaakt, maar gelukkig heeft Christopher Guest het stokje overgenomen met het fraaie Best In Show (over de manie van Hondenliefhebbers):
En het verrassend gevoelige (maar ook hilarische) A Mighty Wind!
Vooral "A Mighty Wind" is een fraaie variant op "Spinal Tap", waarin de heimwee naar oude muziek (ik weet er alles van) op de hak wordt genomen. Nog als extra het slotnummer van het finalconcert waarin we (vermomd als de Folksmen) ineens weer de acteurs van Spinal Tap ontwaren!
P.S.: ik ben met een tweede blog begonnen, puur gericht op precieze en uitgebreidere muziekrecencies, dan hou ik deze blog lekker algemeen en rommelig!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten