Een sterk 'geurgeheugen' is, neem ik aan wel een bekend fenomeen.
Zo fietsten m'n moeder en ik in '86 naar het verzorgingshuis waar m'n opa "er slecht bij lag". Onderweg werden we overvallen door een stortbui en in de hal werden we vriendelijk ontvangen met wat handdoeken. De geur ervan transporteerde me meteen terug naar 1972 en mijn verblijf in het Sint Fransiscus ziekenhuis in Roosendaal.
Het was frappant hoe sterk die link was!
Ik heb dat ook met sommige geluiden.
Zo ben ik opgegroeid een paar kilometer van de Volkeraksluizen en het Hollands Diep. Soms kon je de diepe dreun van de schepen bijna voelen. Het meest aanwezig waren de misthoorns. Juist bij stil weer droeg het geluid ver en werd je 's ochtends halfwakker van de sonore klank.
Dit geluid maakte een comeback bij me midden jaren '80 toen ik een verloren halfjaar als stagiare door mocht brengen op Gemeentewerken Urk. Ik heb daar de kunst van het me vervelen tot in grote perfectie eigen gemaakt. Meestal ging ik elke dag even 'op pad' op de dienstfiets; de havens bekijken. En bij mist natuurlijk de misthoorn beluisteren die qua sfeer mooi paste bij de stille grijze straten.
Ik kan geen echte voorbeelden vinden op 't Web; vandaar deze clip waarin een misthoorn verwerkt is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten